Geboortegedichtje: ‘1,2,3,4,5,6,7’
1,2,3,4,5,6,7
Waar ben jij zo lang gebleven?
1,2,3,4,5,6,7,8,9
Eindelijk! Een mooi, lief, klein mensenleven
— ingezonden door Peggy de Winter
Meer geboorte gedichten
Zo veel geluk
Zo veel geluk, zo klein verpakt!
Door Zijn ogen gezien
Door Zijn ogen gezien
Door Zijn handen gevormd
Naar Zijn beeld geschapen
In Zijn hart geborgen
Ons vervult een gevoel zo machtig
Ons vervult een gevoel zo machtig
Ouders zijn, dat is toch prachtig
Als wij in je wiegje kijken
Voelen wij ons oneindig rijk
Wat een oogjes
Wat een toet
Wat een neusje
Alles goed
Voor altijd sluiten wij jou in ons hart
Ouder zijn is heel apart
Klein, teer, afhankelijk en onbevangen
Klein, teer,
afhankelijk en onbevangen
Zo onbewust het antwoord
op een stil verlangen