Geboortegedichtje: ‘Sprakeloos, onbegrijpelijk’

In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by

Op de echo zagen we drie hartjes
O zo klein
Woorden schieten te kort
Nu jullie in ons midden zijn

Lang gewacht, nu gekomen
je overtreft al onze dromen
Een groot wonder, een nieuw leven
de volgende namen hebben we aan jou
gegeven:

Ik ben met geen handen meer te houden
in mijn kleine wereldbol
ik wring, ik spring, ik zing en... hopsa... hopsa
hier ben ik dan
een nieuw piepklein stukje wonder
op onze grote wereldbol