Geboortegedichtje: ‘Na een reis van negen maanden’

Nog niet in je eigen bedje
maar wel in ons hart!

— uit "Bezorgd en blij" ingezonden door Joke Veerman

Zo'n breekbaar begin
maar jij zag de zin
om te willen leven...
Vecht maar kleine meid
en nu niet stil blijven staan...
Samen kunnen wij
de hele wereld aan

— ingezonden door Astrid

Na jaren van vrijheid te hebben gekend
zijn we extra blij dat jij er nu bent
Een nieuw deel van ons leven vangt nu aan
dat is iets waar wij beiden achter staan
Robin is de naam die wij je geven
en je was 50 cm en 3570 gram bij het leven

Het wordt hier wat klein
Verhuizen is zo duur
Het is hier nog zo fijn
En buiten is het guur

Zal ik er dan maar uitkomen?
Even zitten nog, het is wel warm hier
Nog eventjes verder dromen?
Weet je wat, ik kom later met plezier!

Nu is toch wel de tijd
Anders worden mijn ouders ongerust
Dat is gewoon een feit
Ik kom wel nu, vooruit met de geit

Ook nog stiekem iets naar beneden
Nu ga ik vast naar buiten hoor
Ik heb nu echt een goede reden
Want anders pas ik er niet meer door!

Nu moet mama wel mee zuchten
Anders zit mijn hoofd echt vast
Ik wil nu ook wel gaan luchten
En heeft ze straks bijna geen last

Nu ben ik bijna uit die mooie buik
Eigenlijk vind ik het maar raar
Kom ik straks uit dit warme luik
Ben ik ineens een babymeisje, echt waar!