Geboortegedichtje: ‘Aan het einde van de eeuw’

Om stil fan te wurden,
om ferwûndere nei te sjen
Dit nije, kostbere libben
oan ús tabertoud
út leafde berne bern

Tien vingertjes
tien tenen
blauwe ogen
volle benen
9 voor 9
het zien van het licht
zwarte krullen
8 pond zijn gewicht
broertje van Maaike
Wouter zijn naam
kirrend naast moeder
zijn ogen open slaan
warmte geborgen
nog van niets bewust
een jongen van 53 centimeter
door moeder gesust

— Edith

Het blijft altijd een wonder
een kind volmaakt en klein
Gods schepping zo bijzonder
dat er geen woorden voor zijn

Als mede reisgenoot op pad
kregen wij een kleine schat...