Geboortegedichtje: ‘Vergeet-me-nietjes’

Je mag er hélemaal wezen
zoals je werkelijk bent
kindje met een handicap
ons kindje met een gemis
maar dat toch zó welkom is

— Ina Sipkes de Smit

Je huidje is bruin
jouw haartjes krullens zwart
je oogjes donker
en ons hele hart
gaat naar je uit
naar jou
ons eigen kind

We hebben je gehaald
uit verre, warme streken
vol spanning en verlangen
zo naar je uitgekeken
en nu ben jij ons kind!

We zijn zo rijk met jou
je gaat ons al herkennen
ik kan je niet vertellen
hoeveel ik van je hou

— Hans de Bondt: Je bent een wonder

Wij hebben er hard voor moeten zweten
Maar mochten je na 9 maanden eindelijk
welkom heten
Om ons dochtertje en zusje eindelijk te
ontmoeten
En haar lieve gezichtje te begroeten
Het maakt ons allemaal ontzettend blij
Dus schuiven we een nieuw stoeltje bij

Zoals een bloem
de zon nodig heeft
om bloem te worden
Zo heeft een mens
de liefde nodig
om mens te worden