Geboortegedichtje: ‘Liefde heeft geleid’

In het begin was het verlangen
en het verlangen werd verwachten
en het blijde verwachten was in ons
met duizend en één gedachten
Nu wiegen wij
alsof het nooit anders is geweest
onze twee dromen, zij aan zij

Ons geluk is niet gering
met de komst van onze tweeling
Twee mensjes, zo teer en klein
dat moet wel een Gods wonder zijn

In een wiegje hoort een kindje
In een kudde hoort een lammetje
In een feestboeket een lintje
In het vuur een vlammetje

In de weide hoort een paardje
In een dorpje hoort een huis
In een brievenbus een kaartje
In een holletje een muis

In het donker hoort een lichtje
Bij de bijtjes hoort gegons
En nu eindigt dit gedichtje
Want Jij hoort nu bij Ons

— Wendy Mulderij; ingezonden door Karin Knegt

Ademloos
creërende handen
die adem blazen in dit kind