Geboortegedichtje: ‘De wind fluistert al zacht je naam’

Ik wou er als de kippetjes bij zijn
en ook mama en papa vinden het reuze fijn
om voortaan
met z'n drietjes door het leven te gaan!

— ingezonden door Liesbeth Lievens

Wie weet zag ze je in weemoed gaan
geen plaats voor jou in haar bestaan
wie weet ooit met hoeveel smart
met hoeveel pijn ze in haar hart
van jou toen afstand heeft gedaan...

Kom, ons kind mag je nu zijn
al is jouw leven nu nog klein
een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij je geven
ons hart en huis zijn ook voor jou
liefde maakt een mens van jou...

God heeft het eerste woord
Voor wij ter wereld kwamen
Riep Hij ons reeds bij name
Zijn roep wordt nog gehoord

Tien vingertjes, tien teentjes
zo onvoorstelbaar klein
en toch zo volmaakt
om stil van te zijn