Geboortegedichtje: ‘Je bent nu zo weerloos’

Een kindje in je armen
je er even aan verwarmen
Het maakt je compleet
maar voordat je het weet
is het een mens
met maar één wens:
op eigen benen te staan
zijn eigen weg te gaan
Je moet je dan wel bedenken
dat leven mogen jullie gaan schenken

Jouw kleine leven, ons grote geluk!

Zou ik even mogen zien
of daar mijn zusje ligt misschien
Zou het niet beter gaan
als ik op mijn teentjes ging staan
Oh, 't baby'tje is nog zó klein
ik ben blij dat zij mijn zusje mag zijn

Je bent lief, zo teer als dons
Je bent klein, warm en zacht
Eindelijk hier, je bent bij ons