Geboortegedichtje: ‘Nooit zullen wij begrijpen’

Voor Jessa
Gebalde vuistjes van de pijn
Of kan het ook iets anders zijn?
Gebalde vuistjes, ben je boos
op het lijfje dat je koos?
Gebalde vuistjes, hou ze dicht!
Knijpen, hárder, laat niet los
Er zit iets in, ik zag 't even
In haar knuistjes zit haar léven
Hoelang mag ik je dit nog vragen?
Uren, weken, maanden, dagen...
Want doe je ze open, lieve meid
Dan ben je echt het leven kwijt

— Yolanda

Ja hoor, het is echt waar
de knuffels staan weer klaar
Iedereen mag het horen
vandaag is onze dochter en zusje geboren
Jouw bedje stond al weken klaar
wat verlangden we ernaar
Te weten wie of je zou zijn
een broertje of zusje klein

Vandaag is er
een stukje hemel
op aarde gevallen
ons meisje is geboren!
en vanuit
die stralen sterrenpracht
heeft zij een lichtje
in haar ogen
voor ons meegebracht

Kijk je liggen zo ongeschonden klein
Niets wetend van hoe gewenst jij mocht zijn

Je kan nog nauwelijks iets zien, doen of
bedenken
Maar toch weet je ons al zoveel liefde en waarde
te schenken

Met volle verwondering staren we je aan
En bedenken ons dat er geen grotere rijkdom als ouderschap zal bestaan