Geboortegedichtje: ‘Onze zoon, zo lief en klein’

Te vroeg, maar niet te licht bevonden!

Pasgeboren oogjes knipperen tegen het licht
het is nog wat fel, zachtjes gaan ze dicht
Pasgeboren handjes zoeken om zich heen
zoeken iets vertrouwds en vinden hetgeen
dat wij je willen geven
voor een heel gelukkig leven

Je oog
de wereldwind
ofschoon wel meer bemind
en zachter
maar wijs en grijs
en trots toch kind
die plaatsen waar je ziel
begint

— Jan Hanlo

Daar sta je dan
we krijgen een kind
da's hoe het begint
daar kom je niet aan te pas
Ze hadden al een naam
en een kast vol luiers
nog voor ik er was
En daar sta je dan
een wereld om je heen
maak er wat van