Geboortegedichtje: ‘Duizelend betasten we’

Hé, weet u al van mijn bestaan
Papa en mama hebben dat gedaan
Kom gauw eens kijken naar mij
Want dat maakt mijn hartje blij
Ik moet nu weer even slapen gaan
Maar als jullie aan mijn wiegje staan
Zullen mijn oogjes weer even open gaan

— Ivan Jacobs

In nij libben, in nije wrâld
wy hawwe in lytse poppe!

Nooit meer gedacht
Niet meer van durven dromen
Nooit meer verwacht
Spontaan toch in ons midden gekomen

Na ongeveer 9 maanden afhankelijkheid
ben ik nu tot mijn eigen leven bereid
zodoende ben ik mijn moeder ontglipt
en deze wereld binnen gewipt
deze wereld is voor mij
nog nieuw en wijd