Geboortegedichtje: ‘Vanuit de schemer kom je in het licht’

Do makkest de wrâld sa ljocht
Sjoch hoe't de sinne nei dy laket

Geen tijd te verliezen
graag wil ik leven
weg met die vliezen
ik wil jullie fleur geven

De wereld is de nacht en wij drietjes
je adem zo zoet en zo warm
Tevreden slapend lig je genesteld
in het bouwvallige holletje van een arm

Wij zijn begonnen aan een band voor eeuwig
een beetje vreemd en onhandig nog soms
Wat eens belangrijk leek werd plots onbenullig
vervaagd en tenietgedaan door jouw komst

Er rest ons immer nog één vraag
die onbeantwoord blijft totdat het misschien
went:
Hoe komt het dat van al die duizenden
prachtige baby's
jij de állermooiste bent!

Een reis van duizend mijl
begint met een enkele stap....