Geboortegedichtje: ‘Het blijft een wonder, teer en klein’

Eerst wisten ze er echt niets van
en zagen ze ons voor één kindje aan
Toen dachten wij, dit kan zo niet langer
en kropen achter elkaar vandaan
Vanaf die tijd zijn wij gaan groeien
en konden daarbinnen aardig stoeien
Ja, het was er erg fijn
maar na al die weken ook te klein
Dus besloten wij te keren
om daarbuiten van alles te leren
En zo zijn wij dus geboren
verdere bijzonderheden zult u nog wel horen

Onze droom was een groot gezin
dat wisten we al in het begin
Daarom heeft de ooievaar niet lang gewacht
en ons meteen maar een tweeling gebracht

Onze wieg bleef niet leeg
omdat Kasper er een broertje bij kreeg

Wij danken God voor dit nieuwe leven
zo klein en kwetsbaar
maar toch zo compleet
teken van hoop
glimlach van de Schepper
dit wonder dat God in ons leven deed