Geboortegedichtje: ‘Krampachtig knijpt haar knuistje’

Je vraagt nog niet veel m'n kind:
een plekje om te leven
een hand, een lach, wat tederheid
een stem die je sust wanneer je schreit
dat willen wij je geven

Je groeide niet onder haar hart maar erin....

Jij mag bestaan
je kreeg een naam van ons
om altijd mee te leven
met blijdschap hebben wij die naam
aan jou gegeven

In mama's buik werd het te krap
dus zette de dokter zich schrap
Ook papa zette zijn beste beentje voor
en knipte mooi de navelstreng door
En zo ben ik na negen maanden binnenpret
in m'n blootje op de wereld gezet