Geboortegedicht: ‘Het wiegje is niet langer leeg’
Het wiegje is niet langer leeg
het huis staat blij te dromen
Van lachjes, traantjes, kusjes vol
omdat jij bent gekomen
Je moet nog wel veel leren
want je weet haast nog van niets
Maar dat je geboren bent
dat is toch alvast iets
Met handjes, vingertjes eraan
en oogjes die echt open gaan
Kleine geluidjes uit je keel
en dat is toch al veel!
— Harriet Laurey, in 'Babyboek De eerste jaren'
Meer geboorte gedichten
We hebben lang op jou gewacht
We hebben lang op jou gewacht
Ver weg werd jij geboren
Door ons ben jij naar huis gebracht
Bij ons zul je steeds horen
De ien hie in famke tocht
De ien hie in famke tocht
in oar sei der wurd in jonkje brocht
gjin ien kin it fan te foaren witte
mar ik bin in jonge en sil Jelle hjitte
Wie noch de draad
Wie noch de draad
der schepping ziet
in de geboorte van een kind
verstaat noch het oeroude lied
dat meedrijft op de wind
Geboren, onkundig van geluk en leed
Geboren, onkundig van geluk en leed
Onbewust van de liefde die haar leven deed
Naamloos, ongekend, bemind
Zo begon het leven van ons eerste kind