Geboortegedicht: ‘Het wiegje is niet langer leeg’
Het wiegje is niet langer leeg
het huis staat blij te dromen
Van lachjes, traantjes, kusjes vol
omdat jij bent gekomen
Je moet nog wel veel leren
want je weet haast nog van niets
Maar dat je geboren bent
dat is toch alvast iets
Met handjes, vingertjes eraan
en oogjes die echt open gaan
Kleine geluidjes uit je keel
en dat is toch al veel!
— Harriet Laurey; in 'Babyboek De eerste jaren'
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Als een sterretje in de nacht zal je altijd bij
ons zijn
helder, schitterend, ons kleine prinsesje
jij blijft voor altijd klein
Maar met de geboorte van onze zoon is het geluk weer terug in ons leven
Wij zullen hem omringen met de liefde
die we jou maar zo kort konden geven
Donkere haartjes op zijn kruin
de huidskleur een beetje bruin
Indonesië
het land waar hij is geboren
Maar vanaf nu
zal hij altijd bij ons horen
De wanhoop was nabij
en toen werd dat wensje
een lief klein mensje
We moeten eerlijk bekennen
het was wel even wennen
We kregen van de arts te horen
dat er niet één, maar twee baby's
zouden worden geboren
Maar nu ze er dan zijn
met die voetjes zo klein
Twee kleine koppies haar
twintig vingertjes helemaal klaar
Dan zijn ze niet meer weg te denken
en zijn we trots het leven aan
een tweeling te schenken