Geboortegedichtje: ‘Twee donzige beentjes’

Op mijn wolkje kijk ik naar beneden
Een heel mooi meisje is geboren
Zo lief en heel tevreden
Ik zal over je waken... jij bent mijn zusje
En iedere avond voor jij slapen gaat
Stuur ik jou vanaf mijn wolkje een heel klein
kusje...

Te ver van ons vandaan
maar vanaf het allereerste begin
was jij een deel van ons bestaan
Je bent er werkelijk kind
weet dat waar je ook zult zijn
je door ons wordt bemind

Sa lyts
sa tear
unyk
en safolle mear

Wat nou uit de klei getrokken
Hiervoor hebben we op en neer moeten
sjokken
Al die tijd verdriet, pijn en vragen
Maar nu mogen we niet klagen
Iedereen mag het horen
Onze tweeling is geboren

— Natascha Verbruggen