Geboortegedichtje: ‘Zij is nog bijna niets, zo klein’

Nog nooit waren einde en begin
Voor ons zo met elkaar verweven
Intens gemis en stralend nieuw
Beide met liefde omgeven

Persoonlijk was ik liever blijven zitten
ik had goed te eten en kon lekker pitten
Maar toen ik me wat liet zakken
hadden ze me mooi te pakken
Op 30 januari werd ik
geboren
en liet toen voor het eerst m'n stemmetje
horen
Mama had mij al zo lang gedragen
dat ik ook papa wel eens wilde plagen
Ja, het is echt waar
mijn vader en moeder zijn de sigaar
Want ik ben in hun leven gekomen
en heb hun een beetje vrijheid afgenomen
Maar ze zijn als een kind zo blij
en dat allemaal dankzij mij!

Ik ben een jongen, lief en klein
maar hoop ooit een belhamel te zijn
Van papa en mama mag iedereen nu weten
dat ik Jordy Evan zal gaan heten

Liefde groeit tot leven, tot mens
Zo klein, zo'n wonder
Welkom kleine mens