Geboortegedichtje: ‘Het begin van een nieuw leven’

Omdat ik zo'n haast had om op de wereld te
komen
Zal ik tijdelijk nog in een couveuse moeten
wonen

Kindertjes komen uit boerenkool
Dat leer je nu niet meer op school
Vroeger zouden ze dat zeggen
Hoefden ze niks uit te leggen
Noemden ze hun kindje een spruitje
Groente halen was een uitje
Bij de groenteboer om de hoek
Elke dag op kraambezoek

Het beste van het hele universum is
weerspiegeld
in het gelaat van een pasgeborene
de puurste vorm van een mens
en de mogelijkheden zijn eindeloos

Handjes
Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat