Religieus geboortegedichtje: ‘Een prachtkind met mooie blauwe ogen’
Een prachtkind met mooie blauwe ogen
kijkt ons hunkerend naar liefde aan
Het is voor de tweede keer
dat we vol verwondering
kijken naar een gave van onze Heer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer christelijk gedichten
Negen maanden samen zijn
dat is zo heel erg fijn
maar toen je werd geboren
en we je eerste geluidjes mochten horen
mochten we allen weer getuige zijn
van Gods schepping zo rein
want Hij heeft gegeven
dat jij nu mag leven
Dit kind zo pas geboren
Waarom, waarvoor, waartoe?
Wat zal het zien en horen?
Geen mens weet wat en hoe
Draag het Heer, elke keer steeds verder
Valt het neer, breng het weer, o Herder
Gij weet wel waar naartoe
Een kind, een mensenleven
Waarom, waarvoor, waartoe?
Soms lang, soms kort, soms even
Soms sterk en soms zo moe
Als het klaagt, naar U vraagt, o Herder
Gij draagt, ja Gij draagt het verder
En Gij weet waar naartoe
Een nieuw leven
waarvan je weet
dat Hij het in stilte
zo wonderlijk groeien deed
Dank aan U
God van het leven
dat U ons dit kindje
hebt gegeven
Dit kind, ons kind, dat louter vreugde is
Dit kind, dat als een bloem, zo jong, zo fris
Ontwaakt, ontluikt, al zoveel blijdschap bracht
En waar wij voor willen zorgen, dag en nacht