Tweede derde vierde kindje geboortegedicht: ‘Trappelbeentjes, trippelteentjes’

't Wonder is opnieuw geschied
een kind heeft bij ons haar thuis gezocht
Haar broertjes, slaapdronken en vol ongeloof:
"is dat nu ons zusje?"

Haar naam klinkt uit hun monden zo vreemd
bekend
In hun stralende ogen staat de wereld stil
Niets bestaat meer, enkel schoonheid, enkel
liefde
Alleen maar toekomst

Na negen maanden in de moederschoot
Werd het tijd dat jij besloot
Om de wereld te gaan bekijken
En ons gezinnetje te verrijken

Na 9 maanden zwemmen
was ik niet meer te remmen
en gaf ik net zo lang gas
tot ik er eindelijk uit was
Papa en mama waren erg blij
Hoera! Een jongen! riepen zij
Daphne fluisterde mijn naam:
Matthijs zal je heten
maar nu vlug naar mama
om te eten!

Hiep hiep hoera
Nu zijn we met z'n vieren
En dat willen we feestelijk gaan vieren