Tweede derde vierde kindje geboortegedichtje: ‘Vier oogjes kijken naar mij’

Zo klein als je nu nog bent
Zo groots is echter dit moment
Waarop jouw leventje begint
Bij ons, als tweede kind

Opnieuw verwonderd...
Opnieuw vertederd...
Opnieuw ontroerd...

Tien vingertjes
tien tenen
blauwe ogen
volle benen
9 voor 9
het zien van het licht
zwarte krullen
8 pond zijn gewicht
broertje van Maaike
Wouter zijn naam
kirrend naast moeder
zijn ogen open slaan
warmte geborgen
nog van niets bewust
een jongen van 53 centimeter
door moeder gesust

— Edith

Zo mooi en zo bijzonder
ben jij, ons kleine wonder
de derde in de rij
maar opnieuw weer even blij