Drielingen, tweelingen geboortegedichtje: ‘Na de eerste schrik’

Eerst wisten ze er echt niets van
en zagen ze ons voor één kindje aan
Toen dachten wij, dit kan zo niet langer
en kropen achter elkaar vandaan
Vanaf die tijd zijn wij gaan groeien
en konden daarbinnen aardig stoeien
Ja, het was er erg fijn
maar na al die weken ook te klein
Dus besloten wij te keren
om daarbuiten van alles te leren
En zo zijn wij dus geboren
verdere bijzonderheden zult u nog wel horen

Ons geluk is niet gering
met de komst van onze tweeling
Twee mensjes, zo teer en klein
dat moet wel een Gods wonder zijn

Wondertjes met kleine voetjes
ontstaan uit een klop zo zoetjes
Die het liefste liedje zingen
ons hart dat jullie voorgoed zal beminnen
Een band door ons gesmeed
zo sterk en vast die liefde heet

Maanden een drie-eenheid
zo hecht, zo één
Nu zien wij jullie eindelijk
van top tot teen
Twee nieuwe mensjes
in onze armen neergelegd
Onze lieve kinderen
zijn jullie dat echt?