Drielingen, tweelingen geboortegedichtje: ‘Eén bedje te weinig’

Eén kleine puk
Is al een groot geluk
Maar met deze twee
Zijn wij dubbel tevree

Mama en papa hebben lang op ons moeten
wachten
Maar ze kregen dan ook twee keer zoveel dan
ze dachten
In mama's buik was het gezellig en fijn
Zo met ons tweetjes te zijn
Nu is de tijd gekomen
Iedereen te verwelkomen
Onze beentjes te strekken
En mama en papa in de vroege uurtjes te
wekken

Met de geboorte van Quinsey is onze grootste
wens in vervulling gegaan
Wij hebben het nu dubbel en dwars nog eens
over gedaan
Want dit wonder is met geen pen te
beschrijven
We waren met z'n drieën, maar zijn nu met z'n
vijven!

— Alice van Pooy

We moeten eerlijk bekennen
het was wel even wennen
We kregen van de arts te horen
dat er niet één, maar twee baby's
zouden worden geboren
Maar nu ze er dan zijn
met die voetjes zo klein
Twee kleine koppies haar
twintig vingertjes helemaal klaar
Dan zijn ze niet meer weg te denken
en zijn we trots het leven aan
een tweeling te schenken