Doopgedicht: ‘Gedoopt zijn of gedoopt leven’

Verbonden met vader en moeder
natuurlijk het meest met die twee
Maar ook met de andere mensen
vier jij hier dit feest met ons mee
Je hebt al een naam
maar je krijgt er één bij op dit feest
Want jij wordt gedoopt in de naam
van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest

Je bent al een tijdje bij de mensen
Je naam is bij ons al vertrouwd
En dus is het tijd om te vieren
Dat God die je kent van je houdt

Je bent een begrip aan het worden
Steeds meer mensen noemen je naam
Ook God begint jouw naam te roepen
En dus zijn wij hier nu tesaam

Nu mag je gaan leven met mensen
Verbonden in liefde en trouw
Omdat zij vandaag bij dit dopen
Gods naam legden naast die van jou

— Hans Peters jr./Theo Kersten

Uit liefde ontstaan, met liefde gedragen
gelukkig geweest met dat vreemde, dat vage
Dat trappelende, wordende mensje dat groeide
dat altijd bij ons was en altijd weer boeide

Het wachten duurt lang, steeds blijven hopen
en eindelijk gehuil, het mondje wijd open
de vuistjes gebald in een woordloos protest
de warmte is weg en de wereld niet best

Wat tedere woorden, een lach en een traan
geluk en ontroering en dan klinkt je naam
met zorg gekozen, met liefde gegeven
een naam die je draagt je verdere leven

En ouders, die zijn er, die blijven je geven
die nodige liefde, die elk kind doet leven
van liefde wordt dat roze hoopje mens
dat is voor de toekomst onze innigste wens!

— uit en met de toestemming van de doopboekjes van de Pauluskerk te Uden, ingezonden door Danielle Koops -van Dam

Mijn zegen krijg je mee
trek nu de wereld in
De aarde is weer droog
er is een nieuw begin
Woon hier en overal
de wereld is voor jou
En kijk de regenboog:
Ik blijf je altijd trouw

Mijn zegen krijg je mee
trek nu de wereld in
Blijf altijd dicht bij Mij
Ik geef je leven zin
Woon hier en overal
de wereld is van jou
En kijk de regenboog:
Ik blijf je altijd trouw

In je moeders schoot geweven
tot een wonder van bestaan
kwam je bij ons in het leven
dankbaar zeggen wij jouw naam
Opnieuw mogen wij beleven
wat wij zien maar niet verstaan
welk een groot geheimenis
jong geboren leven is

Aan een lange reis begonnen
die een levensloop beslaat
zul je door de wereld trekken
waarin veel kwaad bestaat
Al vanaf je eerste schrede
bidden wij dat met jou gaat
Hij die ons geest en adem geeft
en ook jou geschapen heeft

Hoeveel liefde wij ook geven
en hoe weerbaar je ook wordt
kwetsbaar zul je altijd blijven
mensenmacht schiet toch tekort
Door de doop ben je opgenomen
kind van Mensen, kind van God
in de kring hier om je heen
leven kun je niet alleen

— Marijke Koijck-de Bruijne, ingezonden door Miranda