De oude dag
het kleine lijfje trilt
een opstaan met moeite
haar spirit wil nog wel
maar haar pootjes even niet
ze wil zo graag nog spelen
rennen, haar bal achterna
maar de grenzen
worden pijnlijk aangegeven
haar leeftijd begint te tellen
oogjes zacht en lief
geven een waas van ouderdom
tijd begint te tikken
— Dichterbij
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer dieren gedichten
Nu is het zo stil.
Onze lieve hond Withny,
moegestreden en langzaam
van ons weggegleden.
Jij, die ons altijd zoveel
vreugde en blijdschap bracht.
Wij herinneren jou,
als een lieve hond die
ons altijd verwelkomde
met een zachte blaf.
De jeugdjaren met onze kinderen,
altijd vrolijk deelde.
De vriendschap die jij ons gaf.
Nu is het zo stil
Rust zacht lieve Withny.
— Droomster
een boemertje ‘n klein teefje
van al bijna veertien jaar
altijd speels en zachtaardig
een ‘echt maatje’ noemde ik haar
Een kwaadaardig gezwel
ontwikkelde zich
Geen pijn enkel blij en
vol met levenslust het afgelopen jaar
Met angstige voorgevoelens
observeer ik onze kleine hond
gezwel groeit immers nu gestaag
dartelt nog altijd vrolijk in het rond
Niets zal mij weerhouden
voor de pijn komt haar te laten slapen
en al de mooie herinneringen
in stilte verder draag.
— Droomster
Een bijenkoningin heeft een kort leven.
Zij produceert duizenden eieren per jaar.
Zo houdt zij de kolonie in het leven;
De werksters zorgen voor haar.
De mannelijke darren en de vrouwelijke
Werksters zijn haar onderdanen de twee
Jaar dat zij leeft. Als in het voorjaar de oude
Werksters sterven staat er een nieuwe lichting
klaar die haar vertroetelt en ondersteuning geeft.
Is de oude koningin gestorven, dan moet er
Reeds een nieuwe koningin zijn geworven;
Uit de eierproductie van de oude koningin
geselecteerd; heeft zich dan reeds de
Opvolgster Van de kolonie gepresenteerd.
Zo is de bijenkolonie gered en wordt het
Leven voortgezet.
— Willem Bernardus Tijssen
Een blindeman wandelt met aan het andere eind
Van de lijn een hondje dat zijn geleider moet zijn.
Het hondje is misschien in grootte nogal klein,
Maar in zijn grootsheid is het zoals het moet zijn.
Het heeft geen woorden, het kan niet praten,
Maar zijn gevoel geleidt de blinde door alle straten.
Het hondje ziet waarin het zijn baas geleiden kan,
En het vermijdt gevaren zo goed het oordelen kan.
Zo vindt de viervoeter in een gehandicapt
mensenbestaan een zeer gewaardeerde
Hondenbaan.
— Willem Bernardus Tijssen