Mijn Kat Uit De Maand Mei
Dat is mijn kat, dat is die kat uit de maand mei
Die daareven schijnbaar onverschillig aan mij zat;
Die spinnend, spottend en spiedend mij op de
Korrel nam.
Dat is mijn kat, dat is die kat uit de maand mei
Die daareven met haar vrijage mij op de proef nam;
Die kirrend, krabbend en kwispelend op mijn schoot
Tot rust kwam.
Dat is mijn kat, dat is die kat uit de maand mei
Die daareven met het groen van haar ogen mij
Heeft bewogen; die met haar blik uit verre oorden
Mij nog steeds laat blozen.
Dat is mijn kat, dat is die kat uit de maand mei
Die daareven met haar fiere frisheid mij in haar
Gevangen hield; die kat uit mei voor wie ik definitief
Ben geknield.
— Willem Bernardus Tijssen
Meer dierengedichten
hond
gevlekt gespierd en soms te veel
maar altijd trouwogend
trekkend naar geluk
om ooit te vinden
waar en wanneer ook hij weet het niet
altijd maar doorgaan
met of zonder pijn
stil liggen wachten op weer een nieuwe dag
alles van vooren en weder nog eens
totdat we weer saam zijn
dan is het goed
mag de nacht ook weer komen
tot het volgend ontwaken
en dan weer opnieuw
hoelang wil je doorgaan
hopelijk nog lang
nimmer zal vergeten nu niet en nooit
hondstrouwe blik gestippelde vriend
— Twan Hendriks
Merelleed
Tussen het groen verborgen
in de kleurige klimop
'n Broedende merel
gezinnetje in de dop
Onbewust
het naderend gevaar
'n Scherploerende blik
van 'n sluipmoordenaar
Door moederlijke warmte
vredig omringd
Pa merel fluitend
zijn wiegenliedje zingt
Tot kille wreedheid
genadeloos toeslaat
Op de vlucht slaan
jammerlijk te laat
Worden angstige kreten
en 'n uiteengereten nest
Harde getuigen
van wat nog rest
— Dichterbij
Slechts twee pootafdrukjes in mijn bed
Daags na jouw overlijden
zag en voelde ik
slechts twee pootafdrukjes in mijn bed.
Nog voordat jij je volgende stapje zetten zou
heb ik, vliegensvlug, jouw mandje
terug gezet.
— Ingrid van der Weegen
Gebonden
bindt mij niet vast
al ben ik voor jou een last
mijn vleugels wil ik uitslaan
om de weide wereld in te gaan
wanneer mag ik boeken
om mijn Valken familie te bezoeken
laat me nu maar los
al veel te lang mis ik mijn bos
maar dat is het ergste niet
mijn stilste verdriet
zal ik je bekennen
is........
dat ik misschien nooit meer kan wennen
aan mijn natuurlijk bestaan
wat heb je met mij gedaan
— Marill Meijs
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Dieren
- Gedicht