dieren

Poezen gedicht

Heerlijk gewandeld
de hort op geweest
gejaagd op
een enkel klein beest.
Door m'n luikje
naar binnen gewipt.
Hier behaaglijk warm
waar mijn baasje nerveus
loopt te drentelen.
Zij lijkt wel doorgeflipt.
Zet nu mijn strategie in
geef haar kopjes
strijk langs haar benen
terwijl ik zachtjes spin.
Ze laat zich naar haar
stoel leiden en ploft erin.
Spring op haar schoot
en ga weer verder
met mijn gepaai
ik was immers nog maar
bij het begin!

— Droomster

een boemertje ‘n klein teefje
van al bijna veertien jaar
altijd speels en zachtaardig
een ‘echt maatje’ noemde ik haar

Een kwaadaardig gezwel
ontwikkelde zich
Geen pijn enkel blij en
vol met levenslust het afgelopen jaar

Met angstige voorgevoelens
observeer ik onze kleine hond
gezwel groeit immers nu gestaag
dartelt nog altijd vrolijk in het rond

Niets zal mij weerhouden
voor de pijn komt haar te laten slapen
en al de mooie herinneringen
in stilte verder draag.

— Droomster

Wie zit daar hoog in de bomen
Van een zangcarriere te dromen?
Wie ziet zich nu al reeds staan
Op een podium in de scala te Milaan?
Wie produceert 's ochtends vroeg uit
gouden keel de hoogste noot?
Wie wekt wat leeft tussen boomkruin
En op de waterlelies in een boerensloot?

Is het de spreeuw, mees of leeuwerik?
Is het de duif, uil of zwezerik?
Nu, hoog op tak zie je haar voorover
Buigen; klinkt in heldere vogeltaal
De zuivere ochtend roep van de nachtegaal,
Die zich voorneemt dat wat leeft tussen
Boomkruin en boerensloot van haar kunnen
Te overtuigen; in haar exercitie van toonladders
En vooroverbuigen.

Ja, hoog op de tak treedt
Zij reeds op; in ware verrukking voert
Zij zichzelf naar de top. Zij die van
Eigen kunnen zo bewust de wereld in
Vrede wakker kust.

— Willem Bernardus Tijssen

Een steun voor mij in voor en tegenspoed.
Is blij als ik thuis kom iedere dag weer.
Begroet me vrolijk met een blije snoet,
loopt kwispelend achter me aan.
Het enige wat zij graag van mij wil,
is een lekker eind met haar wandelen gaan.

— Droomster