Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Lachend ga je door het leven’

Samen
De warmte
van mijn handen
moet je voelen
ik leg ze zachtjes
om je hoofdje heen
zo even samen kroelen
zo even heel erg één!

Toekomst
Lieve kleine ukkepuk
Pamperwaggelkontje
Brabbeltaaltje in 't pruimenmondje
Hobbelend over 't gras
Op je korte beentjes
Met daaronder miniteentjes
Eén voor één er aangezet
Heerlijk miniatuurtje
hoe je ons steeds vertedert
Lief klein ventje, groot geluk
Jij bent en blijft ons meesterstuk!

Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...

Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen

Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand

Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud

— ingezonden door Germaine van Gils

De liefde voor je kind
Dat is een heel groot wonder
En toch weer zo gewoon
En 't kind, dat kan niet zonder

De liefde voor je kind
Kan eind'loos veel verdragen
Al trapt het op je hart
Je vergeeft weer, zonder klagen

Je liefde voor je kind
Die blijf je altijd geven
Omdat het zeker is
Het is de bron van 't leven

— ingezonden door Edith