Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Lachend ga je door het leven’

Jij bent een verrijking in ons leven
jij geeft ons verrijking in het gevoel
Sinds jij er bent voelen wij van alles
als je begrijpt wat ik bedoel
Heb je verdriet
voelen wij de tranen
Doet jou iets zeer
voelen wij de pijn
Ben jij een poosje niet in onze buurt
verlanger wij ernaar dat je weer bij ons zult zijn
Kijken mensen naar jou
voelen wij ons trots
Zit je te lachen
voelen wij ons blij
Al deze gevoelens maak jij los
al deze gevoelens, dat doe jij
Ben jij ziek
voelen wij ons rot
Zien wij jou spelen
voelen wij ons fijn
Lieve Larissa, wij vinden het een voorrecht
jouw ouders te mogen zijn

— Irma Goudkuil

Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze is m'n alles
Die kleine meid
Weten...
Zo is 't leven
Gedachten, momenten
Alleen voor mij
Zal ze nu met 'n ander beleven
En toch...
Voor haar ben ik blij

Gevoelens van...
Twijfel, weten...
Zij kan op eigen benen staan
Zij begint pas haar jonge leven
Zij heeft zoveel te geven
Zijn mijn taken
dan nu al gedaan?

Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze blijft m'n alles
Die lieve meid
Weten...
Ik zal haar laten gaan
Ook al is ze de reden van m'n bestaan
En toch...
Nog steeds ben ik blij
Door haar los te laten
Krijg ik hem erbij

— Sieny Boxem

Jouw handje in mijn hand
ga je mee naar dromenland?
Waar mooie bloemen groeien
en het zonlicht ze laat bloeien

Zoveel kleuren, dat is fijn
met jou wil ik hier altijd zijn
Bloemen in overvloed
bekijk ze maar eens goed

De vlinders vliegen naar de bloemen
hoor de bijen eens zoemen
Het is tijd om terug te gaan
wakker worden, opstaan!

— Coby Kroone

Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet

— Sonja