Poëziealbumversje / gedicht: ‘O wat fijn om klein te zijn’
O wat fijn om klein te zijn
Klein verdrietje, grote pret
En als je moe bent lekker naar bed
Toch word je groter elke dag
Steeds meer dingen die je moet en mag
Vallen en opstaan, zo zal het gaan
Het geluk moet je zoeken
Als je het vindt, pak het aan!
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Negen Maanden
Negen Maanden
Negen maanden lang
mag ik jou bij mij dragen
zonder dat ik je kan zien
of even aan je vragen
ben je een jongen
of een meisje
ben je groot
of ben je klein
is het niet wat smal daarbinnen
of zeg je nee hoor
ik heb het fijn
ik zou nog veel meer willen vragen
maar ik moet wachten
tot jij besluit
nu is het mooi genoeg geweest
vandaag kom ik eruit
Klein wordt groot
Klein wordt groot
Eens was je klein en zo dichtbij
ik wist niet wie je was, een hij of een zij
Toch voelde ik me zo ontzettend blij
met jou van binnen, dicht bij mij
Toen kwam de dag dat ik je zag
voor 't eerst, 't leek wel of je voelde
dat ik je moeder was
Je kleine knuistjes sloot je om mijn vinger
heen
't was alsof de zon die avond in mijn kamer
verscheen
Jaren zijn er nu verstreken
je bent niet klein gebleven
Je wordt nu al een flinke jongeman
waarop ik als moeder fier zijn kan
— Micheline
Mama heeft een toverstokje
Mama heeft een toverstokje
gekregen van een sprookjesfee
daar tover ik voor mijn prinsesje
de allermooiste dromen mee
Geloof in al je mooie dromen
blijf maar dromen kleine meid
als jij gelooft in wie je bent
worden je dromen werkelijkheid
Ik sta je bij in al jouw dromen
als jij vertrouwt op wat je doet
geef je mama maar een handje
dan lopen we jouw dromen tegemoet
— Martine Vrolijk
Zonnekind
Mijn zonnekind
warme zonnestralen
strelen zacht mijn huid
en behalve een twinkelende kinderlach
is er geen enkel geluid
Mijn zonnekind
zilte zomerregen
speelt aandoenlijk met de zon
het spel dat heet regenboog
prachtiger dan een mens verzinnen kon
Mijn zonnekind
de wind aait de bomen
en borstelt haar langzaam kaal
de regen voedt de aarde
en doordrenkt haar helemaal
Mijn zonnekind
zachte sneeuwvlokjes
vlijen zich teder neer
en versmelten zich geruisloos
keer op keer
Mijn zonnekind
ik kijk uit het raam
en aanschouw de maan
die glimlacht in de nacht
en dan besef ik
de sterren hebben jou gebracht
Mijn zonnekind
kindje van de sterren
alle jaargetijden hebben wij ervaren
en in al haar pracht aanschouwd
mijn zonnekind, nog even....
en je bent al 1 jaar oud!
— ingezonden door Desiree