Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Zwangerschap’

Hallo jij daar, kleine spring in 't veld
Stil zittend in je stoel of druk gebarend met geweld
Ik zou wel eens in jouw wereldje willen kijken
En mijn gedachten willen verrijken
Hoe jij deze grote wereld beleefd
Zo weinig begrip krijgt maar zoveel liefde geeft
Ongecontroleerd en ongegeneerd
Ik heb al zoveel van je geleerd
Geleerd hoe mooi de wereld eigenlijk is
Je voelen ongedwongen vrij als een vis
Hoelang zal het nog duren
Dat wij niet meer stiekem gluren
Dat wij jullie accepteren
Als kleine dametjes en heren
Ook al hebben jullie een handicap
Wil niet zeggen dat ik er geen heb
Ben best wel trots dat ik je ken
En zo af en toe een beetje verwen
Geniet van het leven en maak veel pret
Voor mij ben je gewoon en niet gehandicapt

— P. van Rijt

Samen
De warmte
van mijn handen
moet je voelen
ik leg ze zachtjes
om je hoofdje heen
zo even samen kroelen
zo even heel erg één!

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

Jij groeit in mij
Een heel klein mensje, helemaal van mij
Ik had nooit durven dromen
Jij groeit in mij

Ik zal je beschermen en voor je zorgen
Ik zal van je houden
Ik zal van je genieten, elke nieuwe morgen

Je bent zo klein, maar maakt mij tot een geheel
Ik mag je bij mij dragen
Het is een wonder dat ik nu met anderen deel

Een heel klein mensje, helemaal van mij
Ik had nooit durven dromen
Eindelijk, jij groeit in mij