Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Eerste Kerstfeest’

Negen Maanden
Negen maanden lang
mag ik jou bij mij dragen
zonder dat ik je kan zien
of even aan je vragen
ben je een jongen
of een meisje
ben je groot
of ben je klein
is het niet wat smal daarbinnen
of zeg je nee hoor
ik heb het fijn
ik zou nog veel meer willen vragen
maar ik moet wachten
tot jij besluit
nu is het mooi genoeg geweest
vandaag kom ik eruit

Jij bent een verrijking in ons leven
jij geeft ons verrijking in het gevoel
Sinds jij er bent voelen wij van alles
als je begrijpt wat ik bedoel
Heb je verdriet
voelen wij de tranen
Doet jou iets zeer
voelen wij de pijn
Ben jij een poosje niet in onze buurt
verlanger wij ernaar dat je weer bij ons zult zijn
Kijken mensen naar jou
voelen wij ons trots
Zit je te lachen
voelen wij ons blij
Al deze gevoelens maak jij los
al deze gevoelens, dat doe jij
Ben jij ziek
voelen wij ons rot
Zien wij jou spelen
voelen wij ons fijn
Lieve Larissa, wij vinden het een voorrecht
jouw ouders te mogen zijn

— Irma Goudkuil

Lichtjes in je ogen, twinkelen als je lacht
Zo teer en klein, zo lief, zo zacht
Alles zou ik je willen geven
Je bij me dragen voor de rest van het leven
Maar ook jou zal ik los moeten laten
Er komt een dag dat jij ook zal gaan
Eens zal ik daar met lege handen staan
Nu koester ik je nog en hou je stevig vast
In de kom van mijn armen, in mijn hart, daar waar je nog zo goed past

— Sonja

Lachend ga je door het leven
ik kus je op je wang
Alle liefde willen we jou geven
ons hele leven lang
Klein en teer ben je geboren
nu groei je heel snel op
Voor altijd zul je bij ons horen
de liefde raakt nooit op

— Natasja Roffel