Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Kinderogen’
Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet
— Sonja
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Reeds één jaar geleden
kwam je in ons leven gegleden
Vanaf die mooie dag
was er je lieve lach
Jij werd ons door de natuur gegeven
die mooie blauwe oogjes van jou
ze zeggen zo vaak "ik hou van jou"
Je haartjes zo blond
je blozende kaakjes zo rond
Voor vandaag, morgen en altijd
ben je en blijf je onze lieve meid
Mijn kind, we hebben je lief
je bent onze hartendief
De liefde voor je kind
Dat is een heel groot wonder
En toch weer zo gewoon
En 't kind, dat kan niet zonder
De liefde voor je kind
Kan eind'loos veel verdragen
Al trapt het op je hart
Je vergeeft weer, zonder klagen
Je liefde voor je kind
Die blijf je altijd geven
Omdat het zeker is
Het is de bron van 't leven
— ingezonden door Edith
Lachend ga je door het leven
ik kus je op je wang
Alle liefde willen we jou geven
ons hele leven lang
Klein en teer ben je geboren
nu groei je heel snel op
Voor altijd zul je bij ons horen
de liefde raakt nooit op
— Natasja Roffel
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind