Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Zonnekind’
Mijn zonnekind
warme zonnestralen
strelen zacht mijn huid
en behalve een twinkelende kinderlach
is er geen enkel geluid
Mijn zonnekind
zilte zomerregen
speelt aandoenlijk met de zon
het spel dat heet regenboog
prachtiger dan een mens verzinnen kon
Mijn zonnekind
de wind aait de bomen
en borstelt haar langzaam kaal
de regen voedt de aarde
en doordrenkt haar helemaal
Mijn zonnekind
zachte sneeuwvlokjes
vlijen zich teder neer
en versmelten zich geruisloos
keer op keer
Mijn zonnekind
ik kijk uit het raam
en aanschouw de maan
die glimlacht in de nacht
en dan besef ik
de sterren hebben jou gebracht
Mijn zonnekind
kindje van de sterren
alle jaargetijden hebben wij ervaren
en in al haar pracht aanschouwd
mijn zonnekind, nog even....
en je bent al 1 jaar oud!
— ingezonden door Desiree
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Nog even en we vieren
dan horen we jou weer gieren
dan sta je in de spotlight
en word je met cadeautjes verblijd
Jij wordt een jaar, kleine grote vent
één jaar, het is alsof je ouder bent
de maanden vlogen snel voorbij
365 dagen, 4 keer een jaargetij
Nu ben je een peuter, dus baby af
het is als de dag van gister dat ik je het leven gaf
Ik kijk naar je slapend op mijn borst
Je oogjes gesloten, je mondje half open
Je bent nog zo klein en teer
Je bent alles waar ik op mocht hopen
Plots word je wakker en kijkt me aan
Je oogjes nog wazig, je lijfje zo zacht
Ga nog maar slapen schat, mama houdt de wacht
Daar gaan je oogjes weer zachtje toe
Want mama, ik ben toch nog zo moe
En als ik op je neerkijk mijn lieve meid
Denk ik wat hou ik van je, nu en altijd
— Diana Kats
Mama heeft een toverstokje
gekregen van een sprookjesfee
daar tover ik voor mijn prinsesje
de allermooiste dromen mee
Geloof in al je mooie dromen
blijf maar dromen kleine meid
als jij gelooft in wie je bent
worden je dromen werkelijkheid
Ik sta je bij in al jouw dromen
als jij vertrouwt op wat je doet
geef je mama maar een handje
dan lopen we jouw dromen tegemoet
— Martine Vrolijk
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind