Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Negen Maanden’

Voorjaar
Vroeg in het voorjaar
is alles zo vrolijk
Vroeg in het voorjaar
is iedereen blij
Omdat de bloemen
dan weer gaan bloeien
Geel, wit en paars
en zo glanzend als zij
Dans toch mijn kindje
en zing toch dit lied
Kijk naar de kleuren
wees blij en geniet!

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij

Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat

Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug

Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou

— ingezonden door Nicole Buné

Klein wordt groot
Eens was je klein en zo dichtbij
ik wist niet wie je was, een hij of een zij
Toch voelde ik me zo ontzettend blij
met jou van binnen, dicht bij mij
Toen kwam de dag dat ik je zag
voor 't eerst, 't leek wel of je voelde
dat ik je moeder was
Je kleine knuistjes sloot je om mijn vinger
heen
't was alsof de zon die avond in mijn kamer
verscheen
Jaren zijn er nu verstreken
je bent niet klein gebleven
Je wordt nu al een flinke jongeman
waarop ik als moeder fier zijn kan

— Micheline