Voor mijn lieve kind gedicht: ‘De Zandbakwet’
Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...
Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen
Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand
Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud
— ingezonden door Germaine van Gils
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Nog even en we vieren
dan horen we jou weer gieren
dan sta je in de spotlight
en word je met cadeautjes verblijd
Jij wordt een jaar, kleine grote vent
één jaar, het is alsof je ouder bent
de maanden vlogen snel voorbij
365 dagen, 4 keer een jaargetij
Nu ben je een peuter, dus baby af
het is als de dag van gister dat ik je het leven gaf
Je moeder, je vader
Samen in één klas
Gek op elkaar geworden
Zoals het voorbestemd was
Een aantal jaren later
Werden wij verblijd
Met ons eerste kindje
Een mooie kleine meid
Dat ben jij dus, Jessie
Nog mooier dan verwacht
Net als een prinsesje
Dat naar een ieder lacht
Al onze liefde krijg je
Kind, wees maar niet bang
We blijven van je houden
Ons hele leven lang
— Jermain Zadelberg
Ik ken een heel lief meisje, haar naam is Cynthia
Ze komt hier vaak voorbij, op weg naar pa en ma
Ze lacht me vriendelijk toe en zwaait dan met haar hand
Ze neemt je met haar mee, ver naar haar sprookjesland
Daar waar haar ogen stralen, als de muziek weerklinkt
Daar waar haar benen dansen, ze als een elfje springt
Je ziet een andere wereld, een die je nog niet kent
Dus hou het even vast, dat bijzondere moment....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
Het busje komt weer langs, op weg naar pa en ma
Ze mag weer uit logeren, met spullen uit haar la
Ze is al bijna dertien, maar helaas nog niet zo groot
Ze kan geen boter smeren, met hagelslag op brood
Mag niet alleen op straat, heeft geen besef van tijd
Maar een ding weet ik zeker, niemand wil haar kwijt
Ze kan je laten lachen en speelt heel vaak de clown
Je mag van haar genieten, het meisje,
met het syndroom van Down....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
Straks komt ze hier weer langs en moet ze weer naar huis
Dan is het weer voorbij, dat 'eventjes' thuis
Ze mag dan weer terug, daar waar het beter is
Voor meisjes zoals zij, maar groot is het gemis
De video staat uit, het boek ligt op de grond
Je ziet een snoepje liggen, waar zij vanmorgen stond
En plotseling dan huil je zacht, het wordt je wat te veel
Je zou wel anders willen, maar dit is wat zij wil....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
— Corine IJpelaar-van den Ent
De vrucht van onze liefde
gerijpt in je moeders buik
Na negen maanden rijpen
kwam jij er eindelijk uit
De dag dat je bij ons kwam
blijft in ons geheugen gegrift
Je was zo klein en teer
en nog van niets bewust
Nu ben je al wat groter
en zie je al wat meer
Van het leven om je heen
je proeft het keer op keer
Hoe liefde uit kan groeien
tot een vrucht zo mooi en lief
Een vrucht voor het leven
laat het rijpen, heb het lief
— Bram Siertsema