Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Vader zijn’

Ik mis een klein meisje
met kuiltjes in haar kin
met dikke, blote beentjes
knuistjes met koek erin

Bolle, rode wangen
moe van "al dat buiten"
met pleisters op haar knie
en schrammen op haar kuiten

Dat babbelen en giechelen
dat "samen op de koffie"
dat slepen met arme poes
en zeuren om een toffee

Dat meisje is er nu niet meer
schrik maar niet, ze is niet weg
dat meisje is nu groot, op school
heb ik even pech!

Lief zijn je oogjes
die stralen in je gezicht
Lief zijn alle blikken
speciaal op jou gericht
Lief zijn je handjes
je kleine teentjes incluis
Lief zijn alle mensen
rondom en in jouw huis
Lief is je broertje
heel lief om jou heen
Want met jou als kameraadje
is ook hij niet meer alleen
Lief, heel lief ben jij
vandaag aan ons gegeven
Ik heb je lief
heel lief, m'n kindje
voor heel ons verdere leven

Hallo jij daar, kleine spring in 't veld
Stil zittend in je stoel of druk gebarend met geweld
Ik zou wel eens in jouw wereldje willen kijken
En mijn gedachten willen verrijken
Hoe jij deze grote wereld beleefd
Zo weinig begrip krijgt maar zoveel liefde geeft
Ongecontroleerd en ongegeneerd
Ik heb al zoveel van je geleerd
Geleerd hoe mooi de wereld eigenlijk is
Je voelen ongedwongen vrij als een vis
Hoelang zal het nog duren
Dat wij niet meer stiekem gluren
Dat wij jullie accepteren
Als kleine dametjes en heren
Ook al hebben jullie een handicap
Wil niet zeggen dat ik er geen heb
Ben best wel trots dat ik je ken
En zo af en toe een beetje verwen
Geniet van het leven en maak veel pret
Voor mij ben je gewoon en niet gehandicapt

— P. van Rijt

Ik ken een heel lief meisje, haar naam is Cynthia
Ze komt hier vaak voorbij, op weg naar pa en ma
Ze lacht me vriendelijk toe en zwaait dan met haar hand
Ze neemt je met haar mee, ver naar haar sprookjesland
Daar waar haar ogen stralen, als de muziek weerklinkt
Daar waar haar benen dansen, ze als een elfje springt
Je ziet een andere wereld, een die je nog niet kent
Dus hou het even vast, dat bijzondere moment....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

Het busje komt weer langs, op weg naar pa en ma
Ze mag weer uit logeren, met spullen uit haar la
Ze is al bijna dertien, maar helaas nog niet zo groot
Ze kan geen boter smeren, met hagelslag op brood
Mag niet alleen op straat, heeft geen besef van tijd
Maar een ding weet ik zeker, niemand wil haar kwijt
Ze kan je laten lachen en speelt heel vaak de clown
Je mag van haar genieten, het meisje,
met het syndroom van Down....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

Straks komt ze hier weer langs en moet ze weer naar huis
Dan is het weer voorbij, dat 'eventjes' thuis
Ze mag dan weer terug, daar waar het beter is
Voor meisjes zoals zij, maar groot is het gemis
De video staat uit, het boek ligt op de grond
Je ziet een snoepje liggen, waar zij vanmorgen stond
En plotseling dan huil je zacht, het wordt je wat te veel
Je zou wel anders willen, maar dit is wat zij wil....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

— Corine IJpelaar-van den Ent