Overlijdensgedichtje: ‘Telkens als men denkt’

Mijn leven was nog lang niet af
te horen dat ik kanker had
was dan ook een zware slag
Maar ondanks mijn geknok
en steun van iedereen
kreeg ik te horen
je gaat spoedig heen
Niet de dood maakte me bang
maar m'n allerliefste achterlaten...

Draag me mee in je hart
Mijn taak is hier voorbij
Denk met vreugde terug aan mij
Blijf niet om me treuren
Het leven is mooi, vol met kleuren
Draag me mee op een plaatsje apart

Een kaarsje
Ik brand er steeds weer één
Een kaarsje voor het leven
Een kaarsje voor iedereen
Zo blijft de vlam waken
Over ons en over hen
Die ons reeds hebben verlaten
Zo weet een ieder waar ik ben...

Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....

— ingezonden door Annemarie van Velzen