Overlijdensgedicht: ‘In een ogenblik van stilte’
In een ogenblik van stilte
bij een groot verdriet
is het fijn dat men er is
en hoeven woorden niet
In een ogenblik van stilte
vooral na zo'n groot gemis
zegt aanwezigheid voldoende
voel je echt wat vriendschap is
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik kan gaan slapen zonder zorgen
want slapend kom ik bij U thuis
alleen bij U ben ik geborgen
Gij doet mij rusten in de morgen
en wonen in een veilig huis
Zonlicht
nodig voor het leven
was niet genoeg
voor jou....
rouw....
— Tilly Hendriks
Als de dood wachten wil
tot een leven op z'n einde loopt
en dan zacht toeslaat
is ze wit
niet zwart
— Linda van Mieghem; ingezonden door An de Vry
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...