Overlijdensgedicht: ‘In een ogenblik van stilte’
In een ogenblik van stilte
bij een groot verdriet
is het fijn dat men er is
en hoeven woorden niet
In een ogenblik van stilte
vooral na zo'n groot gemis
zegt aanwezigheid voldoende
voel je echt wat vriendschap is
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Voor hem een verlossing
Voor anderen verdriet
Hij wilde wel vechten
Maar de kracht was er niet
— ingezonden door Maria Martinez
In liefde verwekt tot een mensje, heel klein
Meer dan welkom was jij in ons leven
Na alle vreugde overheerst nu de pijn
Wij hebben jou aan God moeten geven
Maar jouw lichtje zal voor ons blijven schijnen
Niet alleen in deze tijd van verdriet
Het zal nooit verdwijnen
Vergeten kunnen en willen wij jou niet
Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk
Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen