Overlijdensgedichtje: ‘Woorden zullen nooit in staat zijn’

Als liefs ons verlaat blijft toch de liefde
want in alles wat je hebt gegeven
wat je ons leerde in dit leven
de mooie dingen die je zei
Lieve schat, hier in onze harten
houden wij een kamer voor je vrij

In je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
Strelen met je handen los
lopen door een donker bos
Vechten als een tijger
dansen met een elf
Afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf

Dankbaar voor elke dag die je hebt gestreden
Niemand zal ooit weten hoeveel pijn en
verdriet je hebt geleden
Nooit klagen, maar dragen
Ondanks een "medisch wonder" en
onuitputtelijke kracht
Ging je nu heen, niet geheel onverwacht

Samen huilen
Samen pijn
Alleen om mensen die er niet meer zijn
Dat is geen reden die samen zijn verdient
Alleen wel het huilen om een vriend...

— Maartje Knippels