Overlijdensgedichtje: ‘Mijn avond gaat vallen’
Mijn avond gaat vallen
't wordt kil om me heen
Straks moet ik vallen
en laat jullie alleen
Vergeving voor fouten en
voor wat mis is gegaan
Maar kom in mijn nacht
dicht om mij staan
De tranen in mijn ogen
doen niet zo zeer
Als jullie mij troosten
voor de laatste keer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Vergeet haar niet
die heel haar leven
God en plicht
is trouw gebleven
Die man, kind en vriend
tot voorbeeld en troost
heeft gediend
Die uitgeput en moegestreden
een beter land is ingetreden
alwaar ze ons eens wederziet
Bid voor haar, vergeet haar niet
Wanneer we al het werk gedaan hebben
waarvoor we naar aarde zijn gezonden
mogen we ons lichaam afleggen
dat onze ziel gevangen houdt
zoals een cocon de latere vlinder omsluit
En wanneer de tijd is gekomen
kunnen we het loslaten en zullen we vrij zijn
van pijn
vrij van angst en zorgen - vrij als een heel
mooie vlinder
en terugkeren naar huis bij God....
Als de dood wachten wil
tot een leven op z'n einde loopt
en dan zacht toeslaat
is ze wit
niet zwart
— Linda van Mieghem; ingezonden door An de Vry
Toen ik vanaf een wolk naar beneden zat te
staren
zag ik dat mijn mama een kindje ging baren
Dat ik erg blij en toch ook verdrietig ben
is omdat ik mijn zusje niet ken
Maar ondanks dat ben ik in de hemel in mijn
schik
want het eerste kindje van papa en mama blijf
ik