Overlijdensgedichtje: ‘Het is alweer een jaar geleden’

Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn

— ingezonden door Gerie van de Vlekkert

Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan

— Béla

Lieve Mandy
Te vroeg uit ons leven
voorgoed in ons hart
ben jij kleine Mandy
van ons afgepakt

Je hebt ervoor gevochten
het mocht niet zo zijn
dat jij kleine Mandy
ons meisje mocht zijn

— ingezonden door Leonie

Vreugde en verdriet zijn aan ons voorbijgegaan
Een kind mocht komen, de ander moest gaan
Wij dachten: straks met z'n vieren, o wat fijn
Maar helaas, dit mocht niet zo zijn
Sydney mocht niet meer bij ons komen
Dus hebben wij afscheid genomen
Ondanks dit grote verdriet
Vergeten wij onze Fabian niet
Met hem zijn wij ontzettend blij
We hebben er een hele mooie zoon bij

— W.P. Meyer