Overlijdensgedichtje: ‘Waarom zijn er zoveel vragen’

Haar werk, haar kracht
haar interesse voor het leven
haar moed, zo sterk
ze heeft er alles voor gegeven

Een dag zonder jou
is een tuin zonder bloemen
Een dag zonder jou
is een dag zonder licht
Een dag zonder jou
kun je geen dag meer noemen

De zon, de maan
de hele wereld staart mij aan
de leegte is ontzettend groot
een stukje van mezelf is dood

Dag klein ventje van 0 jaar
voor dit waren wij lang niet klaar
Jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
Jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven leven
Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht
Een reisje in een luchtballon
dag lieve Mitchel, tot achter de zon