Sinterklaasgedicht: ‘Het eeuwige verlangen’
Het eeuwige verlangen
In de verte geluid.
Stoom, mist en wind.
Zingen op de kade.
Verlangen van een kind.
Bewegen van een vlag.
Een boot komt dichterbij.
De tijd staat even stil.
Wij hopen zij aan zij.
Briesen van een paard.
Een hand zwaait in de lucht.
Pepernoten vallen.
Ik groet, ik ben, ik zucht.
— Jan de Bas
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sinterklaas gedichten
Ik had een groot cadeau voor ogen
toch zette ik de aanschaf stop
ik heb gewikt, ik heb gewogen
maar nee, er rijmde echt niets op
en daarom zit er in dit pakje
alleen nog maar iets kleins van mij
het is misschien niet wat je hoopte
maar hier wist ik een versje bij
deodorant
Veel achtergebleven gebieden
vervullen de Sint met erbarmen
vandaar dit geschenkje voor jou
verdeel het maar onder de armen
Vervuiling rukt op langzaamaan
daarmee maakt de mensheid een misser
maar dit is een stapje vooruit
een klein stukje aarde weer frisser
— Marianne Busser & Ron Schröder
kleurboek
Omdat jij zo mooi kunt kleuren
geeft de Sint een boek aan jou
maar 't is een bijzonder boekje
pak maar uit en kijk maar gauw
In dit boek staan heel veel plaatjes
maar ze zijn nog lang niet af
Sinterklaas zou heel erg blij zijn
als jij ze snel een kleurtje gaf
— Marianne Busser & Ron Schröder
Sint keek in zijn grote boek
en vond jouw naam meteen:
'Dit jaar weer flink je best gedaan!'
Dus: dit pakje — voor jou alleen.