Sinterklaasgedicht: ‘Geloof in sinterklaas’
Vol vertrouwen legt hij zijn kleine bruine
handjes in die van mij.
Ik heb zwarte piet gezien vertelt hij me
met glanzende bruine ogen.
Zo, en was je bang ? vroeg ik hem
Tuurlijk niet zegt mijn kleinzoon stoer.
Ook niet van Sinterklaas hoor.
Hij knelt zijn armpjes om mijn nek.
Maar Sinterklaas is heel oud. Echt wel en
weet je ? zwarte piet heeft lippenstift op.
Dat heb je vast verkeerd gezien beweer ik.
Hij weet me te overtuigen, knikt heftig
zijn donkere krullen.
Het grote nieuws moet hij me nog vertellen
want zwarte piet had ook pepernoten voor
Cavan. Nana ? zou piet niet weten dat Cavan die nog niet eten kan?
Tamara kijkt me lachend aan en ik knuffel onze
prins. Dat was Kane zijn grote zorg.
Het was hem niet opgevallen dat Piet wel erg donker was of Sint blank
Dat hij en Cavan "donkere" kinderen zijn daar staat
hij niet bij stil enkel dat Cavan pepernootjes niet
eten kan (dat had Piet toch moeten weten)
We stellen hem gerust en Tamara zegt:
“Gelukkig hoeven we hem nog niets uit te leggen als
hij sinterklaas kapoentje zingt…” want Kane, och
hij ziet alles nog door kinderogen.
Hij ziet al deze dingen gewoonweg niet.
Meer sinterklaas gedichten
Cadeautje in je schoen
Cadeautje in je schoen
Wie horen we daar prachtig zingen?
Wie staat te dansen en te springen?
Sint zal zeker een cadeautje doen
in jouw klaargezette schoen!
Sinterklaas cadeau aan hobby of item verbonden
Sint weet al wat je wilt hebben
en Sint zal je dit jaar weer verwennen
Sint en Piet weet dat je van (...hobby of item...) houdt
en ze doet dat ook wel eens voor goud
(...Naam ontvanger...) houd ook erg van shoppen
en daar kan ze niet mee stoppen
Dit gedicht is speciaal voor jou
maak het pakje open, en wel zeer gauw
Veel liefs Sint en Piet
Pakjesavond
Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,
Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik 't zou krijgen. Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,
Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.
— Johan Andreas Dèr Mouw (geboren in 1863, overleden in 1919)
Parfum
Parfum
Dit cadeautje zal vast schattig
bij je opmaakspullen staan
't is een heel bijzonder pakje
maar er zit een luchtje aan
wat de natuur in duizend bloemen
samen bracht aan zoete reuk
werd verzameld in dit flesje
daarom is het ook zo leuk
— Marianne Busser & Ron Schröder