Sinterklaasgedicht: ‘Sinterklaas’
Wat men in drie honderd twee en veertig zag
Was op zes december de sint zijn sterfdag
Al in het Byzantijnse Mira stierf hij
Met tien jaar later de Turken aan zijn zij
Mira Nicolaas mooie bedevaardsoord
Werd in duizend acht en zeventig verstoord
Want een Italiaanse boot uit Bari
Stal het stoffelijke en zijn relikwie
De brave man kwam niet eens in Spanje aan
En toch zien kinderen hem op die boot staan
Elk jaar keer op keer weer met speelgoed en snoep
Terwijl hij op zijn wit paard de Piet toeroept
Vergezeld als een God met zijn zwarte Raaf
Of is hij de aangekochte zwarte slaaf
Iemand die speelt voor het duiveltje in dood
En nu moet smijten met het hemelse brood
— Vermeersch J.P.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sinterklaas gedichten
Hallo, mogen we je even storen?
Een fijn bericht kwam ons ter ore.
Jij was dit jaar heel lief en zoet.
Daarom krijg je cadeaus in overvloed!
tosti-apparaat
Ga je straks fijn op vakantie
en je vindt jezelf te blank
dan kun je eerst wat bruiner worden
languit op de zonnebank
En al is dit apparaatje
duidelijk wat minder groot
bruint het tosti's als de beste
deze 'zonnebank voor brood'
— Marianne Busser & Ron Schröder
Was je dit jaar wel lief?
En schreef je de sint een brief?
Of ben je juist heel stout?
Nou, dat geloof ik voor geen goud!
Sinterklaas een handje geven
en een poosje bij hem staan
en een liedje voor hem zingen
ik heb het allemaal gedaan
Maar op zijn wang een dikke zoen
nee, dat durf ik niet te doen
ook al zegt hij tegen mij:
je krijgt een pakje in je schoen
al dat lange witte haar
voelt zo raar
Zwarte Piet een handje geven
en mijn mooiste tekening
en vertellen dat ik 's avonds
ook voor hém een liedje zing
en een zoen voor Zwarte Piet?
Ja hoor, want die kriebelt niet!
— Nannie Kuiper