Direct naar de inhoud

Sinterklaasgedicht: ‘Sint en piet zaten te bedenken’

Sint en piet zaten te bedenken

Sint en Piet zaten te bedenken,
wat ze jou eens zouden schenken.
De Sint zat achter zijn bureau,
te kijken wat (...naam ontvanger...)
op zijn/haar lijstje heeft staan.
De Sint zat de hele tijd
maar te denken,
maar in eens wist de Sint het,
misschien wil (...naam ontvanger...)
wel een fiets,
nee ik denk wel een tv.
De sint zei: kom Pieten,
we gaan winkelen,
kijken of ze wat leuks
voor (...naam ontvanger...) hebben.
Kijk eens wat we daar hebben,
een stuiterbal dat is wat voor.

Grappig

Meer sinterklaas gedichten

"Zodra ik een worteltje vind,
Is het voor het paardje van de Sint."
Zo sprak het kind toen tot zijn kloefje,
Nog als snotneus en niet als boefje.
Goedgelovig betekent nu dom,
Zo klinkt het tegenwoordig alom.
Waar geen Piet de Sint nog gratis helpt,
Zelfs niet voor wat chocolade geld.
Geen schouwtje met wat rook in de wind,
Hier te midden in het labyrint.
Waar je iets koopt zonder voorproefje,
Met wat garantie en een foefje.
Maar ik blijf er bij en maak rechtsom,
Zonder speelgoed en met veel gebrom.
Totdat mijn kind mij suikerig stelpt,
En geen speelgoed, maar een raap bestelt.

Bekijk

De slechte dichter

Ik ben slecht in gedichten schrijven,
Maar toch heb ik dit uit mijn bolletje zitten wrijven.
Ik ben een hele speciale Piet,
Nee, mijn gedichten vergeet je niet.
Ik ben net begonnen met studeren,
Om gedichten maken te leren.
Natuurlijk valt dat niet mee,
Maar ik heb altijd wel een idee.
Wat ieder kind ook heeft gekregen,
Ik weet wel een gedicht ook al word ik wel eens verlegen.
Nou dit was dan mijn gedicht,
Waarmee ik jou heb ingelicht.

Bekijk

Sint weet al wat je wilt hebben
en Sint zal je dit jaar weer verwennen
Sint en Piet weet dat je van (...hobby of item...) houdt
en ze doet dat ook wel eens voor goud
(...Naam ontvanger...) houd ook erg van shoppen
en daar kan ze niet mee stoppen
Dit gedicht is speciaal voor jou
maak het pakje open, en wel zeer gauw

Veel liefs Sint en Piet

Bekijk

Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag

Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,

Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik 't zou krijgen. Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,

Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.

— Johan Andreas Dèr Mouw (geboren in 1863, overleden in 1919)

Bekijk
Alle sinterklaas gedichten