Sinterklaasgedicht: ‘Vijf december spanning’

Sinterklaas een handje geven
en een poosje bij hem staan
en een liedje voor hem zingen
ik heb het allemaal gedaan

Maar op zijn wang een dikke zoen
nee, dat durf ik niet te doen
ook al zegt hij tegen mij:
je krijgt een pakje in je schoen
al dat lange witte haar
voelt zo raar

Zwarte Piet een handje geven
en mijn mooiste tekening
en vertellen dat ik 's avonds
ook voor hém een liedje zing
en een zoen voor Zwarte Piet?
Ja hoor, want die kriebelt niet!

— Nannie Kuiper

Lieve sint ik heb een vraag
Een vraag voor altijd, en niet voor vandaag
Waar is toch de dankbaarheid
Dat wil ik toch wel even kwijt
Elk jaar krijgen ze de mooiste dingen
Waar ze alleen een liedje voor hoeven te zingen
En dan hoor ik, echt waar piet
Deze had ik niet gevraagd, deze wil ik niet
Ik had toch liever die rode
Want blauw is nu niet in de mode
Ik wil een ipod en dan een echte
Geen nepper, daar mag je om vechten
Lieve sint, waar moet het heen
Met deze vraag sta ik vast niet alleen
Dus kinderen wees dankbaar voor wat je krijgt
Voor het naar jullie hoofdje stijgt
Niet iedereen wordt zo goed bedeeld
Nu stop ik voor dat het verveelt

Het eeuwige verlangen

In de verte geluid.
Stoom, mist en wind.

Zingen op de kade.
Verlangen van een kind.

Bewegen van een vlag.
Een boot komt dichterbij.

De tijd staat even stil.
Wij hopen zij aan zij.

Briesen van een paard.
Een hand zwaait in de lucht.

Pepernoten vallen.
Ik groet, ik ben, ik zucht.

— Jan de Bas

Er stonden wortels in de schoen,
het paard heeft goed gegeten.
Als dank ligt hier een pakje klaar:
de Sint zou jou nooit vergeten.