📖Poëziealbumversjes – pagina 29

Geef je oogjes aan de blinden
Geef je mondje aan de stommen
Geef je oortjes aan de doven
Geef je voetjes aan de slomen
Maar je kleine hartje blij
Geef je hartje maar aan mij

Spelen is heel prettig
leren wel eens naar
Mooi en lelijk krijg je
altijd door elkaar
Als je je maar flink houdt
ook bij narigheid
Dan word je vast geen sukkel
maar een flinke meid

Ieder heeft soms van die dagen
Dat de wereld somber lijkt
Dat het is of ze je plagen
En of ieder donker kijkt
Dat er weinig bloemen bloeien
Dat de zon niet helder schijnt
Kortom, dat je vrolijkheid
Op een haartje na verdwijnt
Als je dan eens, beste ...(naam)...
Deze versjes overleest
Weet ik zeker, dat je haastig
Van je zware bui geneest

Sprokkel kind, de kleine dingen
van je leven trouw bijeen:
bloemen, schelpen, bonte steentjes
Sprokkel en vergeet er geen
loop het goede in je leven
in je haast toch niet voorbij
kleine takjes geven warmte
kleine dingen maken blij!

In dit mooie versjesboek
kom ik even op bezoek
want voor ...(naam)... uit mijn klas
komt een versje wel van pas
daarom zeg ik, beste meid
maak van deze klas een fijne tijd!

Wees in verdriet voor anderen
steeds opgewekt en hartelijk
altijd weer een zonneschijn
dan zal je eigen leven veranderen
en geef je daarmee blijk
zelf niet zonder zonnestralen te zijn

Ik wens je een blijmoedig hart
Een altijd blijde geest
Een leven zonder leed of smart
Een toekomst onbevreesd
En lijkt het lot je soms wat zwaar
Denk daarom aan geen groot gevaar
Na droefheid komt weer zegen
Weer zonneschijn na regen

Wees vlijtig als een poesje
En ijver als een bij
Dan ben je steeds een snoesje
Voor anderen en voor mij

Plaag je broertje/zusje niet
Doe je moeder geen verdriet
Zit de juf/meester niet te sarren
Niet met vriendjes harrewarren
Doe geen dier onnodig pijn
Maar probeer altijd lief te zijn

Al wat je maar wensen kan
Al wat je maar kan begeren
Dat wens ik je op deze dag
Wel honderdduizend keren