Poëziealbumversje / gedicht: ‘Sprokkel kind, de kleine dingen’
Sprokkel kind, de kleine dingen
van je leven trouw bijeen:
bloemen, schelpen, bonte steentjes
Sprokkel en vergeet er geen
loop het goede in je leven
in je haast toch niet voorbij
kleine takjes geven warmte
kleine dingen maken blij!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Kniel 's avonds voor je slapen gaat
altijd ootmoedig neer
Vraag voor 't verkeerde dat je deed:
"Vergeef mij lieve Heer,
geef mij een hart u toegewijd
en liefde voor de mens"
Dat je gebed dan wordt verhoord
is wat ik voor je wens
Er zat een aapje op een stokje
en dat riep in apentaal:
"Alles wat je zegt dat jok je
dat verzin je allemaal!"
Maar ik jok toch heus niet kind
dat ik jou een schatje vind!
Zul je in je leven
Steeds opnieuw weer liefde geven?
Steeds opnieuw en nooit genoeg
Aan de zwakken
Aan de sterken
Aan wie rusten
Aan wie werken
Ook aan wie er niet om vroeg
Ik ken een clowntje: Flipper de Flap
Die loopt op zijn handen voor de grap
Zijn benen zwaaien in het rond
En.... boem, daar valt hij op de grond
Oei, dat doet wel even zeer!
Huilt hij?
Welnee, hij lacht alweer!