Poëziealbumversje / gedicht: ‘Geef je oogjes aan de blinden’

Toen je mij vroeg in je album te schrijven
ben ik meteen naar mijn tuintje gegaan
En plukte daar een handjevol bloemen
waarvan er nu drie op dit albumblad staan:
Het blauwe viooltje, symbool van trouwheid
en tevens de troostende witte margriet
En opdat je ook nog eens aan mij zult denken
tenslotte de kleine vergeet-mij-niet

Plaag je broertje/zusje niet
Doe je moeder geen verdriet
Zit de juf/meester niet te sarren
Niet met vriendjes harrewarren
Doe geen dier onnodig pijn
Maar probeer altijd lief te zijn

God heeft de wereld mooi gemaakt
Met dieren groot en klein
Met bomen, bloempjes in het gras
In Zijn wereld mag jij er zijn!

Wees steeds de lelie gelijk
Eenvoudig als het viooltje rijk
Trouw als de klimop aan de rots
Dan word je een kind ter ere Gods

Als donder en bliksem
in de holst van de nacht
Zo oud als je bent
je van stuk heeft gebracht
Neem dan mijn raad; kruip er diep onder
Dan zie je geen bliksem en hoor je geen donder

— ingezonden door Merel de Jager